Theo op reis

Jordanië 2009

Maandag 23 november

Eerst een reisdag. Half 6 op, om 7 uur door Jos naar de trein gebracht. Wel fijn hoor, toen begon mijn feitelijke vakantie dus al. En ja hoor de trein liep vertraging op in Amersfoort. Ik was ruim een uur later dan gepland op Schiphol. Hoezo, goed reizen met de NS, even een blaadje op de rails of een beetje wind en de boel ligt plat. Werd direct gebeld door Fox waar ik bleef, was om ruim over 11 uur op schiphol! Had verwacht daar rond 10 uur te zijn! Kon gelukkig mijn vliegticket voor de terugweg nog ophalen bij de Fox balie. Heb, zoals de bedoeling was, geen kennis meer kunnen

maken met de groepsleden voordat ik het vliegtuig in stapte. Wel tijd genoeg om in te checken en te genieten van een kopje koffie. De verwachte vertrektijd van ons vliegtuig van Jordanian Airlines, vertrok ipv om 12.40 uur om 13.00 uur, dus geen noemenswaardige vertraging. Goede vlucht gehad en bij aankomst een erg mooie zonsondergang. Het is in Jordanië 1 uur later en al om 16.30 uur pikdonker. Zit in het vliegtuig naast 2 mensen uit de groep: Jan en Simone. We landen om 18.30 uur in Amman. De gebruikelijke formaliteiten volgen, uitchecken, koffer opzoeken, visum en geld halen. Maak kennis met de groep en de tourleidster: Annemie. We gaan eten bij een restaurant, goed verzorgd lokaal eten. Hierna naar ons Hotel Lars even bijpraten en naar bed.

Dinsdag 24e november

Om 6 uur op. De reisleiding wil dat we op tijd vertrekken om maximaal te kunnen profiteren van het licht. Het is zoals eerder gezegd al om 16.30 uur aardedonker in de winterperiode. Dit betekent dat we om half 7 telefonisch gewekt worden. En om 7 uur ontbijten. Half 8 bespreking van onze excursies etc. We gaan eerst naar de grootste moskee van Amman, de Al Hussein moskee. Hele mooie, ruim opgezette moskee. Onze gids, Talal vertelt mooie feiten over de Islam (het geloof) en de verschillende maatschappelijke aspecten van de Islam (gebruiken). Waarom de vrouw gesluierd is en apart gehouden wordt van de mannen. De uitleg van Talal is dat anders de man niet rustig kan bidden (de man zou te heftig reageren op de aanwezigheid van een vrouw!). De vrouw daarentegen kan zich verstoppen onder haar sluier etc., ze wordt daardoor niet lastig gevallen door mannen en kan ook allerlei “geheime” activiteiten ontplooien. Zo kan je het dus ook uitleggen. Onze vrouwen moesten, voordat ze de moskee binnen mochten, compleet als pinguïns verkleed worden. Er mag niet uit de kraan worden gedronken, dus regelmatig water kopen! Hierna naar een oud Amfitheater en folklore museum, met o.a. de Dode Zee rollen. De vondst van deze rollen was voor de esoterische wetenschap zeer belangrijk. Onze gids verteld weer hele verhalen, je kunt zo je bedenkingen hebben bij dit soort verhalen, misschien is het allemaal wel heel anders geweest. En ik ben er vrij zeker van dat bij 99% van de luisteraars het verhaal ene oor ingaat en het andere weer uit voor de volgende bezienswardigheid aan de beurt is. Weer even de bus in om ergens onderweg te lunchen, heerlijk eten. Het begon te stortregenen. We zaten onder een niet waterdicht dak van riet oid, dus we moesten snel verkassen. Het regent daar niet zo vaak. Dit was voor ons in deze acht dagen het enige regen moment. Bezoek oude Romeinse stad Jakash. Veel toeristen en jongens, die i.v.m. de regen, die trouwens al is opgehouden, paraplu’s verkopen. Deze oude stad (citadel) bevindt zich op een heuvel en werd in het verleden door de Romeinen gesticht. Er waren talrijke overheersers in het verleden. De Byzantijnen, de Romeinen, de Turken, de Britten etc. Jordanië was een deel van het Ottomaanse Rijk tot 1917. In de eerste wereldoorlog werden de Ottomaanse legers door de geallieerde troepen verslagen en maakte korte tijd deel uit van het Britse mandaat gebied Palestina. In 1923 werd Abdullah van Jordanië tot Emir van Trans Jordanië verklaard. Op 1 maart 1946 werd het land formeel onafhankelijk. Jordanië heeft een groot aandeel gehad in het onderhandelen en vooral met betrekking tot een positieve insteek richting Israël en de verenigde Arabische republiek. Jordanië is vrij westers georiënteerd en vormt een balans tussen de Israëliërs en de Arabische liga. Hier moest wel erg veel moeite voor gedaan worden. Zie ook het boek van Koningin Noor, de vrouw van de in 1999 overleden koning Hoessien. Eén van zijn zoons, koning Abdullah II is tot op heden koning van Jordanië. Erg mooi, die oude stad en bijzonder om daar rond te wandelen. We lopen daar ruim 2½ uur. Met een grandioos uitzicht op de nieuwe stad Amman met ruim 4 miljoen inwoners. Het land heeft totaal 6 miljoen inwoners en is 4 keer zo groot als Nederland. Erg indrukkend een dergelijke oude stad maar wel weer erg veel stenen en die heb ik nu wel genoeg gezien. Ben beslist geen cultuur barbaar, maar heb al zoveel opgravingen etc. gezien! We gaan weer rijden en wat drinken onderweg. Tijdens een gesprek met Edwin ontdekken we dat we allebei in Noord Groningen hebben gewoond (Usquert).Hij kent o.a. de leraar lagere school die mijn dochter nog heeft les gegeven. Om 17.00 uur hotel, warme douche, dit verhaal in klad schrijven even op bed liggen. Een drankje aan de bar om 19.15 uur en hierna een diner aangeboden door FOX. Morgenochtend om 7 uur ontbijt. Het zijn dagen met erg veel indrukken. Een hele belevenis. De Iman hoor je om de zoveel tijd. Soms wel enkele door elkaar een soort soundmix. De geur, beetje zoetig en de kleuren van het land zijn geweldig. Om de zoveel kilometer een sms van de mobiele telefoon provider. JOMOBCOM is de grootste.

Woensdag 25 november

Om 8.00 uur rijden we al weer. Water gekocht in een klein winkeltje. De mensen vragen altijd waar je vandaan komt. Holland, altijd goed…! Lekker geslapen, maar weer kort, goed buffet gisteravond. Voel me niet helemaal fit! Ojee….. Beetje grijs begin van deze dag. Platteland arm, huizen niet af gebouwd (veel generatiehuizen en huizen met betonijzers op het dak). Allemaal erg rommelig, veel vuilnis en plastic langs de wegen en aan de randen van het dorp. Route naar de Mount Nebo, de berg waar Mozes op klom. Onze gids Talal vertelt het hele verhaal in de bus. Hij rijdt altijd mee en verteld veel maar wel leuk. De groep begint al wat te ontspannen, jong en oud mengt zich goed onder elkaar. Dit keer ben ik de oudste van het gezelschap…! Wel effe wennen hoor!!! Witte en grijze bergen. In het voorjaar is het land veel groener. Dat duurt maar even, door de droogte en de warmte is het weer gauw erg dor. Water is een probleem in Jordanië! De aanleg van een grote dam is straks zeker een milieu probleem. In een dorp onderweg drinken we koffie en bezichtigen een mooi Grieks Orthodoxe kerk (St. Georges). Krijgen de tijd om even door de winkelstraatjes te slenteren en foto’s te maken. Proeven hier iets meer van de sfeer van het land en zijn inwoners. Boven in de bergen na twee passen een picknick stop. Erg hoog! Er lopen veel schapen met herders op ezels of paard en honden erbij. Verder ook veel tenten in het landschap met bedoeïen. Zoals al eerder benoemt overal in het land generatiehuizen, dat wil zeggen huizen die gebouwd worden op de aanwas van de familie. Daarom steken de betonijzers uit de hoogste verdieping, hierop kan men dan verder bouwen indien nodig en als er weer geld is. Veel olijfbomen en mooie roodbruine aarde. Onze tourleidster Annemie doet uitstekend werk en houdt ons nauwlettend “in de gaten”! Na wat rijden komen we aan bij het Kruisridder kasteel Karak Castle. Het is immens groot. Hier valt heel wat over te vertellen. Wat onze gids ook gretig doet. Tja weer heel heel veel stenen en verhalen dus. Ook hier weer een museum: het Madaba museum. Onderweg naar het volgende hotel (het Petra Daimon Hotel) wat overigens lang niet zo luxe is als ons hotel in Amman, stoppen we nog twee keer voor koffie of iets anders. We rijden langs de Kings Highway en het schiet niet erg op. Het is erg druk op de weg en er is geen doorkomen aan. Om 19.00 uur arriveren we bij het hotel. Na diverse plichtplegingen en het diner kan ik om 22.15 uur naar mijn kamer. De volgende morgen weer om 5.45 uur op. Om om 7.00 uur naar Petra te gaan.

Donderdag 26 november

Om ongeveer 8.00 uur zijn we al bij Petra. Dit is ook wel nodig omdat het heel wat tijd kost om deze erg mooie oude stad te bezoeken. Het eerste stuk heb ik te paard gedaan. Grandioos mooi, voelde me een beetje Harrison Ford (Indiana Jones). Er moest door iedereen 7 JD= bijna € 7,00 betaald worden voor de verzorging en het gezond houden van de paarden, ook door degene die niet met paard gingen. Deze prijs kwam boven op de ritprijs. Hier kwam dan nog 1 a 2 JD tip bij! Hier ging de menner vaak over in discussie, dat het niet genoeg was etc. Overal betaal je tip/fooi omdat de mensen hier erg weinig verdienen. De mensen die in Petra woonden, moesten er op een gegeven moment weg om Petra vrij te maken voor het toerisme. Ze kregen huizen even buiten Petra. Ze mochten wel handel blijven drijven in Petra en dit doen ze dan ook. De handel is redelijk winstgevend met zoveel toeristen. Het is echt wel de moeite waard om in Petra rond te lopen. Voor mij was het erg vermoeiend omdat mijn hoofd steeds meer dicht trok, mijn luchtwegen raakten verstopt. Dit was niet bevorderend voor mijn conditie. Erg jammer, oké genoeg daar over, ondanks deze onvolkomenheid heb ik het erg goed gehad. ’s Morgens was het erg fris maar geleidelijk aan werd het steeds warmer. Petra maakte deel uit van een rustplaats in de zijde route. Een klein stukje geschiedenis: De ruïnes van Petra vormen een van de meest bijzondere complexen van de oudheid, zowel om haar in de rotswanden uitgehouwen monumenten die haar kenmerken door haar ligging van de stad tussen steile wanden en diepe ravijnen. De belangrijkste rol van Petra speelde zich af tijdens de Nabatese heerschappij in de 4e eeuw voor Christus. Dankzij de handel die de nomaden dreven werden zij rijk. Het was een knooppunt van handeldrijvende volkeren op de zijderoute. Om 16.00 uur gaan we terug met de bus, echter onze bus is er niet. Dus mogen we met het lokaal vervoer! Ook weer een mooie ervaring. Om 17.00 uur naar de Hamman (badhuis). Eerst een stoombad en daar relaxen en word je gescrubd door een Jordaanse schone. Hierna volgt een massage door een Jordaanse man. ’s Avonds diner en muziek, er wordt waterpijp gerookt etc. Volgende morgen om 6.30 uur op!

Vrijdag 27e november

Eerst bezoeken we Little Petra, beetje soort gelijk als Petra. Voor we de woestijn ingaan, volgt een laatste koffiestop bij een koffieshop annex souvenirshop en lunchroom. Wij kopen daar allemaal een sjaal, rood/wit geblokt voor de mannen (Jordanië). Zwart/wit is Palestina. Na een tijdje rijden komt de woestijn in zicht. Het grote dal van de WadiRum is een van de beroemste en meest geliefde plaatsen van Jordanië, een sprookjesland waar men de echte poëzie van de woestijn kan voelen. De legendarische Lawrence van Arabië had hier zijn legers gehuisvest alvorens de Turken te verjagen uit het land. We gaan kamp houden bij de Bedoeïen aan de rand van de woestijn. Als we aankomen, zoeken we eerst onze tenten op en installeren ons daar. Heb speciaal voor deze nacht een slaapzak meegenomen, omdat het erg koud zou zijn. Dit viel achter af wel mee. Toch wel blij dat ik niet onder de keiharde geitenharen dekens hoefde te slapen. We hadden een bed met een matras, op een betonnen vloer. ’s Middag jeep-safari van 4 uur achterop een pick-up truck met banken. Veel stof happen. Beetje bewolkt, dat is erg jammer. Af en toe een stop voor een foto. Daarna hout sprokkelen en kampvuur maken voor een kop thee. Met uitzicht op de ondergaande zon. Het is een schitterend schouwspel. Ook de rit was fantastisch, mooie kleuren en af en toe een dreigende inktzwarte lucht, maar geen drup regen gehad. Wel zien regenen in de verte. ’s Avonds eten we lamsvlees die op een speciale manier is klaar gemaakt. Grote pot in de grond, vlees in aluminium folie. Dit is een soort oven. Ik word langzamerhand erg verkouden. Slaap redelijk goed. Erg mooie sterrenhemel!

Zaterdag 28 november

Op om 6.45 uur. Ontbijt na de Djosergroep die af en toe onze weg kruist! Om 8 uur zitten we allemaal op een kameel om een rondje te rijden in de woestijn, duur 1 uur. Valt reuze mee en is feitelijk erg vermakelijk om goed te zitten sla je een been over de nek van de kameel. Of je gaat gewoon met gekruiste benen zitten. The Ship of the Dessert, zo voelt het ook echt, je deint op en neer. Ze kunnen hard rennen maar dat was bij ons niet het geval. Ze hebben een mooie zachte vacht en het voelt erg relaxed en je zit reuze hoog! Om 9.15 uur rijden we met de bus richting Aqaba, naar ons hotel wat MY Hotel heet en erg luxe is. Van 12.00 tot 16.00 uur zitten we op een boot. Lunch aan boord en lekker zwemmen. Veel hilariteit, springen en kapsones. Na terugkomst in het hotel even geslapen en daarna de stad bekeken. Veel mensen op straat; echte Arabische stad en bazaars. Mensen die picknicken op de stoep, kamelen en busjes, kortom een wonderbare wereld. Hierna diner. Rond 23.00 uur in bed om volgende morgen weer op tijd op te kunnen staan. Nu erg verkouden (alle bijholtes verstopt) heb gelukkig neusdruppels gekregen.

Zondag 29 november

Om 9.00 uur rijden we richting Dode Zee waar we kunnen zwemmen in het zwembad of drijven in de zee. Zwemmen lukt niet vanwege het hoge zoutgehalte. Je kunt je ook insmeren met dode zee modder wat genezend schijnt te zijn. Ik doe beide, drijven en insmeren. Eerst gaan

we eten in een immens grote zaal met buffet. Goed eten, meestal drink ik limoensap met munt. De zon schijn en het is ongeveer 27 graden. Met dat zout op mijn huid, word ik goed bruin. De lokale bevolking heeft vakantie en dat is te merken. Het is erg druk. Rond 17.00 uur zijn we weer in Amman, in het Lars hotel waar we ook begonnen zijn. De cirkel is dus rond. Vroeg naar bed, volgende dag om 4.00 uur Jordaanse tijd op (Het is in Nederland een uurtje vroeger! )

Maandag 30 november

Goede terugvlucht gehad. Stipt op tijd. ’s Middags om 17.00 uur ben ik weer thuis, na totaal 14 uur reizen. Nu lekker bijkomen en de foto’s bekijken.